Tom czwarty ukazuje upadek rodu Jia i tragiczne konsekwencje intryg, wad ludzkich i przepychu dworu. Bohaterowie stają w obliczu utraty pozycji, złamanych serc, zdrad i ostatecznych rozstań. Przepych przeszłości ustępuje miejsca chaosowi, melancholii i refleksji nad przemijaniem. Pao-yü i młode panny przeżywają kulminacyjne dramaty emocjonalne: miłość, lojalność, zazdrość i pierwsze śmiertelne błędy w relacjach. Autor ukazuje, jak bogactwo i pozycja nie chronią przed cierpieniem, a każdy czyn niesie nieodwracalne konsekwencje. Narracja jest pełna psychologicznego wglądu, nostalgii i poetyckiego piękna opisów życia codziennego. Język powieści pozostaje barwny, bogaty w szczegóły obyczajowe, sny i rytuały. Tom czwarty domyka sagę, odsłaniając pełnię dramatyzmu, piękna i tragizmu życia arystokratycznego w Chinach XVIII wieku, pozostawiając czytelnika z refleksją nad ulotnością szczęścia i przemijaniem.